Archiwa

Sygnatura archiwalna, czyli adres dokumentu

Sam link może nie wystarczyć. Przygotuj opis, dzięki któremu odnajdziesz źródło także po zmianie strony internetowej.

Okładka księgi akt stanu cywilnego parafii Brodnia z 1824 roku z naklejonymi etykietami, odręcznym opisem i kolorowym paskiem na grzbiecie
Okładka księgi akt urodzin, zaślubin i zgonów parafii Brodnia z 1824 r., spisanych przez ks. Nepomucena Welachowskiego. Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Łodzi, sygn. Rps LXXV 31a. Wikimedia Commons, domena publiczna. Kliknięcie otwiera większy obraz.

Do skanu dołącz nazwę archiwum, zespół, sygnaturę i numer aktu lub strony. Sam link może z czasem przestać działać. Pełny opis pomaga wrócić do dokumentu i pozwala innym sprawdzić ustalenie.

Różne numery w opisie jednego dokumentu

Numer aktu identyfikuje wpis w danej księdze lub roczniku. Numer obrazu odnosi się do pliku pokazanego przez przeglądarkę. Sygnatura służy identyfikacji jednostki w zasobie instytucji. Nie przepisuj jednego z tych oznaczeń do wszystkich rubryk.

Zdarza się, że jeden skan pokazuje więcej niż jeden wpis albo dwie strony. Oprócz numeru obrazu warto więc zanotować stronę i położenie interesującego fragmentu. Ułatwi to sprawdzenie dokumentu przez inną osobę.

Budowa opisu archiwalnego

Zasób archiwum jest uporządkowany hierarchicznie. Na górze stoi instytucja: konkretne archiwum państwowe, kościelne albo inne. Niżej zespół, czyli całość dokumentacji wytworzonej przez jednego twórcę, na przykład parafię, urząd gminy albo sąd; zespół ma nazwę i numer. Zespół dzieli się czasem na serie, a te na jednostki archiwalne: pojedyncze księgi, poszyty lub teczki. Dopiero jednostka ma sygnaturę, a w jej obrębie liczy się strona, karta albo numer aktu.

W serwisie Szukaj w Archiwach pełny kod jednostki zaczyna się od numeru archiwum i numeru zespołu, a kończy sygnaturą jednostki; człony rozdzielają ukośniki. Przepisz go w całości, w tej formie, w jakiej pokazuje go katalog, razem z tytułem jednostki i datami skrajnymi. Tytuł chroni przed pomyłką, gdy w numerze zgubi się cyfra.

Zbuduj opis od instytucji do szczegółu

Zapisz nazwę archiwum lub innej instytucji, nazwę i numer zespołu, sygnaturę jednostki, jej tytuł oraz daty skrajne, jeśli są podane. Następnie dopisz rok zdarzenia, numer aktu, stronę lub kartę i numer obrazu. Zachowaj oznaczenia dokładnie w formie widocznej w katalogu.

Schemat roboczy: „Instytucja - zespół - sygnatura - tytuł jednostki - rok - akt - strona - obraz - adres - data dostępu”. To lista pól do uzupełnienia, nie opis konkretnego dokumentu. Gdy katalog nie podaje któregoś pola, zaznacz brak.

Skopiuj odsyłacz do opisu jednostki oraz, jeśli jest dostępny, osobny odsyłacz do skanu. Zapisz datę dostępu. Obok dodaj jedno zdanie: jakie ustalenie opierasz na tym źródle i który fragment je potwierdza.

W Szukaj w Archiwach można korzystać z opisów materiałów i dostępnych kopii cyfrowych. Obecność opisu nie oznacza automatycznie dostępności skanów; rozróżnienie to uwzględnij w notatce.

Indeksy, biblioteki cyfrowe i kopie od innych osób

Wynik z indeksu metrykalnego podaje zwykle parafię, rok, numer aktu i czasem odsyłacz do skanu. To nie jest sygnatura. Zapisz nazwę indeksu, datę wyszukiwania i dane wyniku, a sygnaturę dopisz dopiero wtedy, gdy dotrzesz do opisu jednostki w archiwum. Biblioteki cyfrowe mają własne identyfikatory publikacji; jeśli serwis pokazuje stały adres albo identyfikator trwały, zapisz właśnie jego, a nie adres z paska przeglądarki, który zawiera numer strony i parametry sesji.

Osobno traktuj kopie otrzymane od krewnych i z forów. Zanotuj, kto przysłał, kiedy i co powiedział o pochodzeniu. Skanu bez ustalonego pochodzenia nie da się zacytować. Dopóki nie odnajdziesz jednostki, z której pochodzi, zapisuj oparte na nim informacje jako niepotwierdzone.

Cytowanie w drzewie i w publikacji

W programie genealogicznym każde ustalenie powinno mieć przypisane źródło zapisane według tego samego schematu. Nie ma jednego obowiązującego wzoru cytowania, ale dobry opis zawiera zawsze te same elementy, w tej samej kolejności, i pozwala obcej osobie trafić do dokumentu bez pytania autora. Jeśli publikujesz ustalenia w internecie albo w rodzinnej książce, podaj sygnaturę i adres opisu, a nie tylko „Archiwum Państwowe w mieście X”.

Sprawdź, czy potrafisz wrócić

Otwórz zapisany adres i porównaj tytuł jednostki z notatką. Jeśli materiał pobierasz, użyj stałego identyfikatora w nazwie pliku i powiąż go z pełnym opisem. Nie poprzestawaj na nazwie nadanej automatycznie podczas pobierania.

Przed wysłaniem zamówienia do archiwum sprawdź, czy z notatki jasno wynika, jakiego materiału potrzebujesz. Informacje o bazach udostępniają także Archiwa Państwowe.

Czytaj dalej

Jak zamówić akta lub skan · Prowadzenie dziennika poszukiwań · Domowe archiwum

Źródła i dalsza lektura

Źródła sprawdzone 22 września 2026 r. Opracowanie: Redakcja Nasi Przodkowie.