Sprawdź, jaki dokument oglądasz
Zacznij od nagłówka księgi, miejscowości, roku i numeru wpisu. Ustal, czy masz pełny zapis, późniejszy odpis czy tylko indeks. Zakres informacji zależy od miejsca, okresu i rodzaju księgi; nie każdy akt będzie zawierał wszystkie pola z tego poradnika.
Zapisz osobno datę zawarcia małżeństwa oraz datę sporządzenia dokumentu, jeżeli źródło je rozróżnia. Nie utożsamiaj automatycznie aktu cywilnego z kościelnym wpisem ślubu.
Przygotuj dwie równoległe notatki
Dla każdej osoby wypisz imię i nazwisko, wiek, stan cywilny, miejsce urodzenia oraz zamieszkania — tylko w zakresie podanym w źródle. Brak danej oznacz jako „nie podano”. Nie dopisuj miejscowości urodzenia na podstawie miejsca ślubu.
Następnie przepisz informacje o rodzicach. Zwróć uwagę, czy tekst opisuje ich jako żyjących, zmarłych lub obecnych. Zachowaj nazwisko matki w formie podanej w dokumencie i zaznacz niepewne odczyty.
Świadkowie i dopiski też należą do źródła
Wypisz świadków oraz ich wiek, zawód, adres lub relację z małżonkami, jeżeli zostały wskazane. To samo nazwisko nie dowodzi pokrewieństwa. Świadek może stać się kolejnym tropem, lecz relację trzeba potwierdzić.
Przeczytaj zakończenie i marginesy. Zanotuj wzmianki o załącznikach lub dodatkowych dokumentach, jeśli występują. Numer aktu, numer strony i numer obrazu w przeglądarce zapisz oddzielnie — mogą być różne.
Wybierz następny dokument
Porównaj rodziców i wiek z innymi zapisami dotyczącymi pary. Jeśli akt wskazuje miejsce pochodzenia, użyj go jako punktu wyjścia do szukania wcześniejszych dokumentów. Przy sprzeczności wróć do pełnego skanu, zanim połączysz rodziny.
Kontekst poszukiwań metrykalnych opisują Archiwa Państwowe w poradniku genealogicznym. Powyższa lista jest redakcyjną propozycją notatki, nie wzorem obowiązującym we wszystkich księgach.