Policja · Biblioteka genealogii policyjnej

Stopnie i mundur

Stopnie Policji Państwowej nie przypominają wojskowych, a mundur zmieniał się w każdym okresie. Jak odczytać zdjęcie i nie pomylić formacji.

Różne hierarchie policyjne

Stopnie Policji Państwowej, Milicji Obywatelskiej i formacji zaborczych należały do różnych systemów. Sama liczba znaków na naramienniku nie wystarcza do wyboru nazwy. Przy nieopisanej fotografii potrzebne są ramy datowania oraz porównanie kroju munduru i oznak formacji.

Dlatego odczytywanie stopnia z fotografii nie zaczyna się od liczenia gwiazdek, tylko od datowania zdjęcia i ustalenia formacji: po kroju munduru, nakryciu głowy, emblemacie i tle.

Stopień to nie stanowisko

Komendant posterunku był stanowiskiem, przodownik stopniem i jedno nie wynikało z drugiego. Rodzinny przekaz zwykle je zlewa: „dziadek był komendantem” może znaczyć, że kierował trzyosobowym posterunkiem w stopniu przodownika. Notuj dosłownie to, co jest w źródle, a osobno swoją interpretację.

Mundur jako dokument

Mundur policyjny na zdjęciu mówi o okresie, formacji i przybliżonej randze, ale wymaga porównania z przepisami mundurowymi z danego czasu, a te zmieniały się kilkakrotnie. Poradnik w tym dziale opisuje, na co patrzeć, czego nie da się ustalić z samej odbitki i jak nie pomylić munduru policyjnego z wojskowym, kolejowym albo strażackim, które na czarno-białej fotografii wyglądają podobnie.

Niepewne rozpoznanie w notatce

Zamiast wpisywać jeden stopień jako pewny, opisz widoczne oznaczenia i dwa możliwe odczyty. Dodaj, co rozstrzygnęłoby wątpliwość: lepszy skan, datę fotografii, formację albo dokument personalny. Oddziel kolor widoczny na oryginale od koloru przypuszczanego na zdjęciu czarno-białym. Podpis zdjęcia i pieczęć zakładu fotograficznego zachowaj jako osobne przesłanki. Rozpoznanie munduru nie jest automatycznie pełnym rozpoznaniem przebiegu służby.